Hoe gaat het nu met ...

Op deze pagina de ingezonden verhaaltjes van mensen ...

Aik

Hallo allemaal,
Aik is sinds 23 december bij ons en we willen hem niet meer missen. Hij is echt een grappige dondersteen. Het erge is dat hij er door zijn leuke koppie nog mee weg komt ook. In het begin had hij helaas een grote liefde voor behang. Ook al werd er even voorgedaan hoe het krabben aan de krabpaal moest worden gedaan, het behang was toch leuker. Inmiddels scherpt hij zijn nagels gelukkig wel aan de krabpaal, misschien omdat hij het de andere katten ook heeft zien doen (een mens aan een krabpaal zien hangen, maakt waarschijnlijk niet alleen bij mensen een rare indruk).
Sinds Aik in huis is, zijn de andere drie katten meer gaan spelen. Het is geweldig gezicht om te zien hoe drie katten hun best doen om met dezelfde muis te spelen. Inmiddels hebben we wat meer speelgoed gekocht, zodat ze allemaal een muis hebben. Als er geen muis in de buurt is, bedenkt Aik iets anders om mee te spelen: een propje papier, een elastiekje, of een grindje uit de kattenbak.
Aik is echt dol op aandacht en is een echte charmeur. Hij maakt heel lief klinkende prrr achtige geluidjes en kijkt je daarbij aan. Hij komt kopjes geven (en is daarbij dol op voeten). Hij weet heel goed wanneer hij iets heeft gedaan wat niet mag. Als hij bijvoorbeeld op het aanrecht heeft gezeten, komt hij daarna een knuffel halen.
Het liefste ligt Aik voor de gaskachel op zijn rug met zijn pootjes in de lucht. Hij gaat zo liggen dat hij alles goed in de gaten kan houden. Hij speelt ook graag met de andere katten. Hij rent dan hard op ze af en stopt vlak voor hun neus. Ook geeft hij de andere katten af en toe een neusje. Tot vechten is het nooit gekomen. Wanneer een andere kat boos reageert, geeft Aik zich over door op zijn rug te gaan liggen. Hij is daardoor nooit door de anderen als bedreiging gezien.
Het gaat hartstikke goed met deze leuke vent,
groetjes Jeroen en Marlies

Grompie

Grompie
Vergroting

Musti
Vergroting

Vanaf dag één ging het al prima met hem. Zelfs met het logeerkonijn is vrede gesloten. Soms liggen ze vlak naast elkaar te slapen. Musti is nog steeds bang voor hem. Ze sluit zich op in de slaapkamer en badkamer. Verder eet hij als een dijker! Inmiddels is hij nu drie kilo.
Slapen in mandjes en doosjes wil hij niet maar op de vensterbank had hij meteen z'n plekje gevonden. Verder ligt hij op de gekste plaatsen op het tapijt te slapen Een enorme knuffelkater en wat kan hij spinnen.
Waar ik ook heen ga daar is hij ook. Grompie loopt aldoor achter me aan. Hij houdt me continue in de gaten. Dan zit hij lekker en gaan zijn oogjes knipperen. Als ik dan tegen hem ga praten begint hij te knorren.
Wat ook zo grappig aan hem is dat hij vaak ligt te kreunen van genot. Maar grommen dat heb ik van hem nog niet mee gemaakt. Tot zo ver een versla gje van de eerste twee weken. Wordt nog vervolgd.

Houtje

Houtje
Vergroting

Kennen jullie me nog? Ik ben Silver, maar jullie kennen me waarschijnlijk als “Houtje”. Mijn nieuwe baasjes vonden dat mooier en het past ook eigenlijk wel mooi bij mijn vachtje. Toen ik bij jullie woonde had ik niet zo’n zin meer om het schoon te maken. Mijn bekje deed zeer en ik was een beetje moe van het gedonderjaag om me heen.

Toen ik bij mijn nieuwe thuis kwam dacht ik even dat het gelazer weer opnieuw zou beginnen. Wéér vier nieuwe katten om te leren kennen. Ze waren gelukkig erg voorzichtig met mij en lieten me rustig even wennen. De eerste dagen ben ik veel op zolder geweest. Daar was een mooi hoekje waar ik iedereen kon zien en werd ik meestal met rust gelaten. Af en toe kwam er iemand boven. Die had toch lekker eten mee joh! Daar kwam ik wel voor uit mijn holletje hoor. Daarvoor wilde ik me zelfs wel even laten troelen. ’s Nachts, als niemand keek, ging ik lekker bij de baasjes liggen. Lekker warm en eigenlijk zijn ze ook best lief. Ze doen heel voorzichtig om me niet weg te duwen, zelfs slapend…

Ik kreeg er steeds meer vertrouwen in dat ik nooit iets hoefde wat ik niet wilde. Dat was wel prettig. Na het geknal op oudejaarsdag ben ik nog een dagje boven geweest en toen ben ik ook overdag maar eens beneden gaan kijken. Ik kon daar rustig rondlopen. Als één van die anderen te dichtbij kwam liet ik wel even zien dat ik me niet op m’n kop laat zitten hoor. Kwestie van even indruk maken. Dat heb ik in mijn buitenjaren wel geleerd. Verder doe ik ze niks hoor, ik vind het best dat ze er ook wonen.

Mijn eten wordt tegenwoordig beneden geserveerd. Ik heb een eigen bakje en de bordjes worden door de hele kamer verspreid geserveerd zodat we allemaal rustig kunnen eten. Wel gezellig eigenlijk, allemaal tegelijk ontbijten en dineren. Zalig hoor.

Ik loop tegenwoordig door het hele huis en lijk er al wel een beetje bij te horen. Stiekem heb ik doordeweeks al even geoefend met het deurtje. Da’s net zo’n flapje als bij jullie dus dat snapte ik wel. Op zaterdag kon ik dus laten zien dat ik dit kon en ook de terugweg nog wist. Ik heb het vrouwtje hier wel gerust mee gesteld geloof ik. Ik had al een heel mooi bandje met kokertje gekregen dus als ik verdwaal word ik vast wel weer teruggebracht. Wel lastig met eten trouwens zo’n bandje. Het blijft maar rammelen tegen de rand van mijn bakje.

De laatste tijd laat ik me, vooral als het buiten donker is, heerlijk over mijn buikje troelen. Dat kunnen ze heeeel goed (niet verder vertellen hoor), dus dan moet ik heeeel hard knorren. Ik probeer dan een meter lang te worden zodat ik heel veel troelbaar oppervlak heb.

O ja, vorige week heb ik nog wel wat engs meegemaakt. Ik moest weer naar dezelfde meneer als die bij jullie ook komt. Die heeft wat geks gedaan. Ik werd opeens wakker, voelde me heel zweverig en mijn bekje voelde raar. Toen het zweverige wegtrok, bleek ik opeens helemaal geen pijn in mijn bekje meer te hebben. Achteraf had ik daar toch wel een beetje last van voel ik nu. Ik ben nu ontspannen en ook het wassen gaat weer beter. Mijn vachtje is nu weer heerlijk zacht en aaibaar en dat vinden de baasjes ook weer erg lekker.

Nou, jullie weten weer even hoe het gaat met mij. Ik denk dat ik hier wel een tijdje blijf. Die grote katers kan ik wel aan en de baasjes zijn erg lief. Ik mag ongeveer alles, ze hebben overal lekkere plekjes in huis en ik verheug me nu al op de zomer. Lekker alle mooie plekjes in de tuin ontdekken. Joepie!

Nogmaals bedankt voor de goede zorgen al die jaren.

Mareno

Mareno
Vergroting

Hallo allemaal,

Hier is dan eindelijk een berichtje over Mareno.
Mareno is nu alweer een half jaar bij ons. In het begin was hij wat terughoudend met contact. Hij wilde wel duidelijk geaaid worden, maar durfde dit nog niet echt toe te laten. Inmiddels is het een grote knuffelkont. Als hij naar zijn zin niet voldoende aandacht krijgt, komt hij het halen. Hij zit op schoot (en dat is best zwaar, want hij weegt 6 kilo) en vindt het heerlijk om op bed tegen je aan te kruipen. Als een andere kat de aandacht wil hebben, kan hij dat niet altijd waarderen. Hij begint dan eerst gemeen te kijken en heeft hij er echt genoeg van, dan jaagt hij de andere kat weg.

Verder is Mareno gelukkig heel makkelijk in de omgang met de andere katten. Hij doet ze niks, kan prima samen met een van de andere drie katten op de bank liggen of samen uit een bakje eten.

Rudy en Ribus

Vergroting

Hierbij een korte update van onze nieuwe huisgenoten. We zijn er erg blij mee en zij lijken zich na deze korte tijd al aardig thuis te voelen.
Rudy noemen wij Paddy (of eigenlijk op z’n Iers Padraigh), hebben we op zaterdag 15 oktober bij jullie opgehaald. Omdat hij zo schuw was hebben we hem eerst in een benche gelaten zodat hij vanuit een veilige omgeving ons en andere katten kon zien. Na een dag was hij door ons beide al makkelijk te aaien, spinde en kwijlde hier dan enorm bij. Wanneer andere katten bij zijn kooi kwamen begon hij wederom te spinnen. Dinsdag 18 oktober is hij uit zijn benche gegaan en heeft gelijk het hangmatje naast de bank ontdekt, hij schrok wel iedere keer wanneer wij op de bank gingen zitten, maar ons avondeten maakte hem erg nieuwsgierig en brutaal en stond hij voor ons te kijken naar ons bord. De dag erop (18 oktober) kwam hij al op schoot al moest er wel stil gezeten worden, Paddy lijkt een avondkat, hij is dan aanhankelijker en brutaler. Sinds 19 oktober komt hij iedere avond op schoot en schrikt niet meer zo wanneer er bewogen word om hem heen. Vanaf 24 oktober komt hij op ons beide af voor zijn eten. Het zal nog wel een tijd duren voordat hij de tuin in mag maar voorlopig lijkt hij de rust wel te hebben gevonden in huis. Met de andere katten gaat het ook erg makkelijk.

Vrommel

Hallo allemaal

Jullie zullen me niet meer herkennen! Ik heb hier een vriendje Cheshire, Cheshire leert mij van alles. Vooral kattenkwaad uithalen.
We spelen samen uren, rennen door het huis, waarbij we geen enkele kamer overslaan en mogen zelfs samen in de tuin.
Da's een piepklein dingetje waar ik nog geen ontsnappingsroute heb kunnen vinden, hoeveel Ches en ik ook om ons heenkijken.
We slepen oorlogsbuit in het rond: grassprieten, takjes, een hommel, ik heb een narcisje gesloopt en mee naar binnen genomen en Ches vond het wel leuk die in de douchebak te leggen.
We eten van het kattengras, hebben een prachtige racebaan met een balletje er in, waar we uren mee spelen. En soms komt zij ook meespelen.
Zij is wel aardig, ze doet de deur voor ons open naar de tuin, schept onze bakken leeg, geeft ons eten.
En ze kletst ons de oren van de kop.
Ik snuffel aan haar vinger ter begroeting en af en toe mag ze me aaien.

Ik zie dat ze Cheshire aait, en ik ben wel heel nieuwsgierig hoe dat voelt. Maar ik vind het nog wel eng hoor, zo'n hand over je rug enzo.
Afgelopen week heb ik een avondje naast haar op de bank geslapen, dat was wel gezellig.
Wat ik wel leuk vind is dat ze mij regelmatig lekkere hapjes toestopt en Cheshire niets krijgt: want hij lust dat niet, zegt ze dan.
Ik wel, ik eet alles!

Ik heb een heerlijk plekje in de vensterbank in de zon, daar lig ik dan te draaien en te rollen.
O ja, en d'r woont hier ook nog een man, dat is haar kind zegt Ches. Die gaat wel. Soms gaan we stiekem op zijn kamer zitten klieren en dan gooit hij propjes naar ons.
Ches zei laatst: moet je opletten: hoe krijg ik man boos!
Dus Ches springt op het bed.
Hé, ga van mijn bed af, brulde de man, en wij rennen de trap af.
Zij moest heel hard lachen.
Bij haar mogen we soms wel op bed, maar dat durf ik nog niet.

Ik vind het hier wel leuk, en ik denk dat ik hier wel blijf wonen.
Ik heb wel 100 muisjes, en een boel knikkers, een mooie krabpaal en haar bank krabt ook heerlijk, elke dag vers water, lekker eten.......
Ik heb het wel naar mijn zin.

Dank jullie wel voor de goede zorgen!

Vrommel.

Yentle

Yentle
Vergroting

Goedemorgen lieve vrienden van Zwerfdier,

Ik zo blij in mijn nieuwe omgeving.
Ze vinden mij een lieve kleine rooie Paddy.
Ik ben lief, gezellig, en een lekkere sodemieter, zeggen ze.
Ik ben ook dol op spelen en knuffelen.
Lig ook graag in mijn luxe hangmat aan de verwarming, op schoot, in het ligbad en de wasbak.
Ik praat regelmatig en ga lekker op mijn bak.
Kortom: we zijn allemaal erg blij met elkaar.
Ze hebben mijn naam veranderd in het Ierse Paddy, want ik ben een echte rooie.
En ik luister er ook naar.
Yentl vonden we allemaal niet de juiste naam voor mij.
Ik zit alweer luid spinnen bij dochter Bobby op schoot...
Hierbij wat foto's, ik groei als kool.

Groetjes en een pootje van Paddy en ook van:

Helena & Jurgen & Bobby & Bellamy van den Bos

Youp

Youp
Vergroting

Vergroting

Hoe is het nou met Joker ( Youp )

In januari 2008 is Joker bij ons in huis gekomen na een korte tijd bij zwerfdier te hebben moeten verblijven. Vanaf het moment dat deze man bij ons binnen kwam, heeft hij het huis verkend inclusief de al aanwezige poes. “Te oud was zijn conclusie, niks meer aan” en zo heeft hij haar ook geïgnoreerd. Youp wist beslag te leggen op ons huis, en vooral ons bed. Dit is tot op heden zijn favoriete slaapplaats gebleven, naast alle andere mandjes en kleedjes.
In het eerste jaar wist hij de omringende tuinen te inspecteren inclusief het huis van de buren, alwaar hij door de buurman liefdevol is geaccepteerd. Iedereen is voor dit ventje met de indrukwekkende groene ogen gevallen. Is er een deur gesloten bij de buren, een paar keer met het voorpootje kloppen op het raam, en de deur gaat open zodat meneer zijn inspectieronde kan voortzetten in de woning. Na alles gezien te hebben loopt hij weer de deur uit en vervolgd zijn ronde in de wijk, om te eindigen op de tuinstoel met kussen bij de buren. Een stoel met kussen speciaal voor Youp. Ons tuinsetje is dan maar bijzaak geworden.
Met deze voormalige zwerver is het goed gekomen tot zijn en ons plezier.
Wij hopen dat deze man nog heel lang bij ons mag blijven.

Terug naar boven