Winky is aan het revalideren

Tot ons grote verdriet is adoptiepoes Winky vandaag ingeslapen. Lieve bijzondere Winkepink wat gaan we jou missen! Rust zacht meisje.

Hieronder het in memoriam van Winky.

WINKY

(1 september 2002 – 11 oktober 2021)

Winky heeft heel lang in een eigen huisje gewoond. Maar eind 2016 werd zij naar Zwerfdier gebracht omdat haar baasje niet meer voor haar kon zorgen. Sinds 2008 liep ze kreupel. Niet door een ongeluk, maar er was een probleem met haar pezen.

Bij Zwerfdier werd met de dierenarts overlegd of er toch nog iets te doen was aan haar pootje. Toen heeft de dierenarts haar pootje in de juiste stand gezet en gespalkt. Dat is na tien dagen herhaald en toen nog een keer. En daarna moest ze revalideren.

Omdat ze toen veel moest lopen besloten wij haar in het adoptieverblijf te plaatsen. Met haar gespalkte pootje lieten wij haar elke dag een paar keer over de catwalk lopen, want bewegen was goed voor haar. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de verzorgers vaak meer liepen dan Winky en dat veel vrijwilligers zeer regelmatig alle bosjes moesten afzoeken omdat de spalk van Winky weer eens van haar pootje was verdwenen. De stand van het pootje verbeterde niet. Wij zagen dat Winky er geen last van had. Ze kon er heel goed mee lopen en springen. Toen besloten wij om de behandeling te staken en Winky niet langer te kwellen met dierenartsbezoeken en spalken.

Winky bleef in het adoptieverblijf wonen en kreeg het steeds meer naar haar zin. Ze moest niets van haar soortgenoten hebben, die negeerde ze. Maar ze was dol op mensen. Aanvankelijk kon ze nog wel eens fel zijn en een tik uitdelen, maar in de loop van de jaren werd ze steeds liever. Met haar opvallende loopje trok ze veel aandacht en dat buitte ze uit. Iedereen was dol op haar en dat leverde veel knuffels op.

In de laatste weken werd Winky zichtbaar ouder. Ze viel af en kreeg kwaaltjes. Maar ze had het nog naar haar zin. Omdat ze het kattenluikje niet kon gebruiken zorgden de mensen er jarenlang aan het eind van elke dag voor dat ze binnen was, in alle seizoenen. Ze was te oud om ‘s nachts buiten te blijven.

Een paar dagen geleden ging het opeens niet goed met haar. Ze liep slecht, at weinig, viel van de meubels af en ze trok zich terug. Ook haar medicijnen wilde ze niet meer eten. Aan haar blik en manier van doen was te zien dat ze zich niet lekker voelde en geen zin meer had. Negentien jaar is ook niet niks. Het enige wat wij nog voor haar konden doen is haar laten inslapen.

Ach bijzondere en blije Winky, je was zo’n mooi dametje. Wat hebben we van je genoten. Wij zijn verdrietig, maar het is voor ons een troost om te weten dat jij het zo naar je zin hebt gehad bij ons. We gaan je missen meisje.

Rust zacht lieve Winkepink.

Namens het Adoptieteam,

Miek

Adopteer mij

Winky

Geslacht
Poes
Geboren
01-09-2002
Opname
23-12-2016
In adoptieplan
23-02-2017
Plaatsbaar
Nee
Winky
<     Whoopie