Mario en Macho zijn hele lieve katjes,proberen( vooral Macho) contact te maken met Goji en Max. Soms hilarisch want hij blokkeert Max zigzaggend en kopjes gevend.
Als ik Goji binnenlaat en dan ook zijn naam blij roep, breken Mario en Macho bijna hun nek om zo snel mogelijk bij Goji te zijn.
Ze kruipen bij elkaar in de mand en hebben elkaar goed geaccepteerd
Ze waren heeeel bang en ontdooien nog steeds. Als ik naar boven loop zing ik n riedeltje en weten ze dat ik t ben.. als ik t niet doe kijken ze verschrikt wie er omhoog komt. ( of stuiven van m’n bed)
Ze mogen overal in huis maar ‘s avonds zijn ze graag beneden en behalve lekker naar buiten kijken komen ze steeds even bij mij kijken. Mario snuffelt voorzichtig aan mij en is nu een paar keer op de bank gesprongen. Alles heel voorzichtig.
Ze komen ook op een meter afstand in de buurt liggen en na een hoop knipoogjes lekker slapen.
Aaien is nog niet mogelijk en daar heb ik het geduld voor. Er zit zooo een lief karakter in beide, vraag mij steeds af wat ze toch meegemaakt hebben om zo bang te zijn…
Ik heb er alle vertrouwen in dat ze die angst ooit kwijtraken en ik ze net zo kan kroelen als de anderen. Ik laat t ze In ieder geval steeds zien en dan komen ze best dichtbij
Kwa gezondheid “ snurkt” Macho nog steeds. Dit had ik de eerste week ook gemeld maar verder zijn ze gezond en eten goed.
Ad tab en ontwormen in n stukje kipfilet toegediend, die Mario zelfs van van m’n vinger aanpakte.. Vooruitgang. Kortom.. ik ben heel blij met deze 2 schatjes.
