← Terug naar overzicht

Nijltje en Zooitje (Voorheen Nyla en Zoe)

Op 19 mei 2026 hebben mijn man en ik “onze meisjes” opgehaald bij Zwerfdier Alkmaar!

Wat een geweldig moment! Bij thuiskomst realiseerde mijn man en ik hoe we het gemist hebben om weer poezen om ons heen te hebben!

Hun speelse aard, de eindeloze energie waarmee ze spelletjes met ons spelen of zelf spelen, achter hun eigen staart aanzitten, de zoomies over alle tafels, stoelen en door de kamers. Heerlijk.

Maar ook de lieve koppies en knuffels hebben we echt gemist.

Eerste dagen waren moeilijk voor de meisjes, Zooitje zat ver weg onder het wasmeubel in de badkamer en wilde niet eten. Voor Nijltje was eten juist de beste afleiding. Na 3 dagen durfde Zooitje dan toch van uit de badkamer de gang in en begon ze met eten. Maar was alles voor Nijltje eigenlijk al “gewoon”! Nijltje wilde wel graag de rest van het huis verkennen.

Na 3 weken was het huis voor Zooitje ook bekend en kwam ze in de ochtenden en in avonden voorzichtig vragen om te spelen. Maar allebei waren ze nog erg schrikachtig en altijd alert op geluiden. Zooitje zat dan uren onder ons bed. Nijltje was wat minder snel van slag, maar visite was nog steeds te eng. Vrienden vroegen dan vaak of we wel echt 2 nieuwe poezen hadden.

Nu, na 3 maanden, is het heel gezellig: Nijltje kroelt je neus eraf en Zooitje spint zo hard s ’morgens dat we er wakker van worden. Ook zijn ze allebei heel vocaal en met allerlei verschillende miauwtjes of soms alleen een kreuntje laten ze precies weten wat ze willen. Iedere dag ontdekken we nog weer wat nieuws met ze en we zien ze ook iedere dag weer meer relaxed worden.

Dus je 3×3 regels hebben echt gewerkt:

  • Na 3 dagen uit de badkamer durven komen en weer eten
  • Na 3 weken overal door het huis durven lopen en in de ochtende en avonden zoomies
  • Na 3 maanden heerlijk vrij en lekker brutaal en ondeugend.

Maar we weten zeker dat er nog meer rust bij ze zal komen als we nog weer een paar maanden verder zijn. Ze zijn heel happy, maar bij kleine veranderingen in het dagelijks leven schrikken ze nog snel. Ze krijgen alle tijd en wij genieten van die ontwikkeling die we zien bij ze.

We hebben niks te klagen met ze, ze zijn vrolijk, speels, zachtaardig, ondeugend, dankbaar en van de eerste dag af heel zindelijk. We nemen voor lief dat de eetkamerstoelen bekrast zijn en het tapijt in de gang krullen vertoont die er niet horen te zijn. Dat s ‘morgens om 6:00 uur er een natte neus koppies geeft, zodat je wakker bent en opstaat is ook helemaal geen probleem 😊 We kunnen onze meisjes niet meer missen.