Het is een heel grappig en ontzettend lief poesje. Supersnel. Zodra er een deur opengaat, staat ze erbij. Als het een kastdeur is, zit ze ook gelijk in de kast en het liefst op een bovenste plank. Ze wil heel graag geaaid, als we dat niet snel genoeg doen dan eist ze dit wel op, dit gaat dan gepaard met heel hard spinnen. Of ze laat zich voor ons languit op de grond ‘vallen’ als een soort drama-queen met grote ogen die dan roepen ‘aai mij’.
Sientje gaat inmiddels ook naar buiten en dat vindt ze leuk. We vroegen ons af hoe dit zou gaan. Of ze ons huis wel weer terug kon vinden, ze is tenslotte niet voor niets bij jullie terecht gekomen. Maar dat gaat helemaal goed en ze komt iedere keer weer gezellig aanrennen.
Ieder vliegje ziet ze en alle vogeltjes begroet ze eerst vanachter het raam met grappige geluidjes of besluipt ze buiten maar gelukkig zijn ze haar nog steeds te snel af.
We merken wel dat ze wat in de buurt blijft, wat we ook fijn vinden. En ze vindt het ook weer prettig om binnen te komen. Dit gaat gelukkig vanzelf.
Als de laatste ’s avonds naar bed gaat, dan gaat ze gezellig mee naar boven en gaat op haar ‘eigen kamer’ op het bed liggen. Dat vinden wij dan weer heel grappig.
Wij waren een wat oudere kat gewend die we 15 jaar bij ons hebben gehad. We begrepen elkaar (althans dat dachten wij) Met Sientje moesten we dat weer opnieuw gaan uitvinden maar inmiddels begrijpen we elkaar steeds beter. Wij zijn echt heel blij met haar en volgens ons is zij ook wel blij met ons
